گزارشی از تجمع روز جهانی کارگر در استانبول، اول می سال 2012

تجمع روز جهانی کارگر، امسال همراه و همقدم با احزاب و گروه های کارگری در ترکیه برگزار شد. تعدادی از ایرانیان از سراسر شهرهای مختلف در ترکیه به این تجمع میلیونی پیوستند و فریاد آزادی خواهی خود را به گوش حاکمیت ایران رساندند. در این تجمع، ایرانیان با در دست داشتن پلاکاردهایی از تصاویر کارگران زندانی ایران ، شعارها و سرودهایی به زبان فارسی تلاش بسیاری در جهت آگاهی بخشی به جامعه ترکیه از شرایط فعلی ایران به عمل آوردند. همزمان، با پخش تراکت هایی به شکل گسترده، از شرایط کارگران در ایران به مردم و رسانه ها و سایت های ترکی و ایرانی اطلاع رسانی نمودند. 

با سپاس از انجمن همبستگی فعالان تبعیدی و کلیه دوستان و احزاب همراه

و به امید آزادی همه ی یاران دربند 

متن تراکت:

به بهانه ی روز کارگر ، 1 می 2012

متن تراکت به زبان ترکی:

İran islami hükümeti yıllardır işçi karşıtı ve düşmanı yüzünü iran halına gösteriyor. Hüümeti ele aldığı günden itibaren 1 Mayıs 1979 ünde işçi ve emekçi gününü kana bulamayı başarmıştı. Ve bu gün tam 33 senedir islami rejimi her hangi bir işçi hareketini en sert şekilerde bastırıyor. Bugünler'de boyotlar ve yaptırımların uygulandığı iran da hep işçi sınıfı ve işçiler bu yaptırımlara kurban oluyorlar. Yaptırımlar ve boykotlar sanayi yapımları ve fabrikaların kapanmasına ve işçi sınıfının işsiz olmasına neden olmasına ve sermaye sahiplerinin ellerinin güçlenmesine ve yükün devletin omuzlarından kalkması için sermayedarlar ve özelleştirmesine ve işçi lerin emek ücretlerinin ödenmemesi ve ya işten ovulmasına yetecek yetkiyi vermiş durumda.

Bu sene islami rejimi işçilerin emek ve iş ücretlerini 115 dolar olarak belirlendi ve bu ücret yoksulluk ve açlık sınırının tam 4 kat olduğunu devlete bağlı kurumların resmi belgeleri ile açıklandı.

Emek ücretlerinin bu halde olmasına rağmen işçilerin ücretleri aylardır ödenmediği ve bazen 2 seneye ulaşıyor. Diğer yandan geçici iş sözleşmeleri işçilerin daha da az ücret almalarını ve ülkenin yaşam şartlarında sadece aylelerinin geçimlerini sağlamaları için fazla iş saati yapmalarını ve emeklerinin daha fazla sömürülmesine neden oluyor. Diğer tarafdan işverenler için sözleşmelerin altında beyaz imza atmak adeta bir gelenek hali almış ve işçiler de bu sömürülere razı olmasından başka bir seçeneği olmayacak.

İranın ekonomisinin düşüşü enflasyon rakamı devlet tarafından 22,5% olduğunu açıkladı ve bazı iktisadçıların söylemlerine göre bu rakam asıl enflasyon rakamlarından farklı olduğunu düşünüyorlar.

İran parasının parası dünya parasına göre yüzde 1.5 oranla düşüş yaşadığı ve bu nedenle işçilerin ekmek sofralarının günden güne küçülüyor.

Tüm bunların yanı sıra geçtiğimiz aylar'da milis ve sermayedarların baskıları gün geçtikçe daha fazla olmaya başladı ve her hangi bir işçi hareketi ve hak taleplerine yansıyor. Bu baskıların doğrultusunda tutklamalar ve gözaltılar şiddetli bir hal aldı ve bir sürü işçi aktivine ağır cezalar verilmesine yo açtı. İşçi aktivi Behnam Ebrahimzade 20 sene, Shahrokh Zamani 11, Mohamad Carahi 5, Nima Poryaghoob 6, Mehdi Farahi 3 ve topamda 48 sene İsfahan şehrinin 11 işçi aktivi için hapis cezası verildi.

İslami rejiminin düşüşü görülmektedir. Bu düşüşün ilk kurbanları işöi sinifi olacaktır ama bu düşüşü sadece işçi sınıfının birleşmesi ve safları sıklaştırarak mücadelesi ile bu düşüşe karşı çıka bilirler ve bu rejime son kurşunu sıka bilirler.

Bu günün ümidi ile yumruklarımız havada haykıracağız:

" Yaşasın özgürlük ..... yaşasın eşitlik

حکومت ایران سال هاست که چهره ی ضد کارگری خود را به مردم ایران نشان داده است.از همان سال آغازین حکومتش که اول ماه می 1979 را به خون کشید تا اکنون که 33 سال از آن روز می گذرد،جمهوری اسلامی همواره کوچکترین حرکت های کارگری را با شنیع ترین شیوه ها پاسخ می دهد.در این روز ها نیز تحریم های جهانی به این فشار ها افزوده است و کارگران به اصلی ترین قربانین این سیاست غرب بدل گشته اند.تحریم ها صنایع تولیدی بسیاری را به ورطه ی ورشکستگی کشانده است و حکومت برای کم کردن این فشار ها از روی دوش خود، دست صاحبان سرمایه را درپرداخت نکردن حقوق ماهیانه کارگران ، اخراج و تعدیل نیرو های گسترده باز گذاشته است.
امسال دولت ایران حداقل دستمزد کارگران را رقم 389 هزار تومان معادل 115 دلار اعلام کرده است که این میزان 4 برابر کمتر از خط فقری است که نهاد های وابسته به دولت اعلام نموده... اند. حتی با این وجود در بسیاری از واحد های تولیدی ماه هاست که این حقوق اندک هم به کارگران پرداخت نگردیده است و این تاخیر در بسیاری از واحد ها به 2 سال می رسد.از طرفی وجود قرار دادهای پیمانی نیز باعث گردیده است که این کارگران پیمانی در بسیاری موارد کمتر از این حداقل ها دریافت کنند و مجبور به اضافه کاری های طولانی مدت برای سیر کردن خانواده شان شوند.علاوه بر این ها برای کارفرمایان قرار داد های سفید امضا به یک سنت تبدیل گشته است و کارگران از فرط استیصال به این گونه استثمار وحشیانه تن می دهند.
رکود و تورم به صورت همزمان بر اقتصاد ایران سایه گسترانده است.نرخ تورم از سوی دولت 22.5 درصد اعلام شده است که به اعتقاد بسیاری از اقتصاد دانان این میزان با نرخ واقعی فاصله دارد.ارزش پول ایران نسب به ارز های بین المللی به میزان 1.5 برابرافت کرده است و این موارد باعث گردیده که سفره ی کارگران هر روز کوچک و کوچک تر شود .
این ها همه در حالی است که در ماه های اخیر بر فشارهای امنیتی روی کارگران افزوده شده است و کوچکترین فعالیت های کارگران در جهت احقاق حقوقشان و تلاش آنها برای مقابله با این وضعیت با برخورد های شدید سرمایه داران و حکومت همراه است که از این جمله می توان به موج جدید اخراج های گسترده فعالین کارگری و احکام قضایی شدید همجون حکم 20 سال زندان برای بهنام ابراهیم زاده،11 سال زندان برای شاهرخ زمانی،5 سال زندان برای محمد جراحی،6 سال زندان برای نیما پوریعقوب،3 سال زندان برای مهدی فراحی و 48 سال زندان در مجموع برای11 فعال کارگری شهر اصفهان و صد ها حکم دیگر اشاره کرد.
با نگاه به این موارد چشم انداز ایران به سمت سقوطی عظیم در حرکت است.سقوطی که اولین قربانیان آن اقشار فرودست خواهند بود اما بی گمان این کارگران خواهندبود که می توانند با پشتوانه ی اتحاد طبقاتی شان صفی محکم در برابر این تعرض رو به فزونی ایجاد کنند و تیر خلاص را بر پیکر این رژیم بنشانند.
با امید به این روز بزرگ با مشت های گره کرده فریاد خواهیم زد:
"زنده باد آزادی ........ زنده باد برابری"